Poniedziałek 23 lipca:

Zwiedzamy w Chmielnie Muzeum Ceramiki Neclów - już dziesiąte pokolenie ręcznie tworzy wazoniki, kubki i inne ceramiczne cuda. Można na własne oczy zobaczyć, jak powstają te wszystkie naczynia i jakiej precyzji potrzeba żeby ulepić niemal identyczne dzbanki, pomimo tego, że nie korzysta się z żadnej formy czy szablonu. Wystarczy nazywać się Necel i uczyć się fachu około 3 lat.

Potem jedziemy przez wioski, pola i lasy nad jezioro Kamienne - tam czeka na nas diabelski kamień - podobno diabeł nadal siedzi w środku. Śmieszny Pan się jednak nie bał i wdrapał na demona:

..a ja - mały rumuński chłopiec - siedziałam nieopodal:

i było tak pięknie:

tylko w lesie mnóstwo mrówek, więc o amorach na leśnej ściółce można było zapomnieć, hehe.

W lesie spotykamy dwoje tubylców - pan rolnik bez zębów z dwiema piłami przytroczonymi do roweru i jego żona rolna. Pozdrawiamy ich i pytamy o drogę do bunkrów. Okazuje się po paru”jo, jo, jo, jo”, że bunkry daleko i ja ciężarna raczej nie dam rady. Para autochtonów wydziela taki specyficzny wiejski zapach - trochę pola, trochę wiatru i skóry - już dawno nikt tak mi nie pachniał.