Wczasy w jednym domu z trójką bobasów nie należą do najłatwiejszych hehe. Tzn dzieci, owszem mają wczasy, rodzice nie do końca. Chyba tylko ze dwa razy wszystkie chłopaki posnęły już o 20.15 i mogłyśmy wspólnie zjeść kolację i trochę pogadać. Tak to non stop: karmienie, przewijanie, usypianie, zabawa, spacerki, kwiki, płakanie, uspokajanie, szykowanie. Tatusiowie wiedzieli co robią, że nie dołączyli do naszego urlopowania - jeno Śmieszny Tata dojechał wcześniej. I był w szoku haha.
Udało nam się również raz zagrać w scrabble (!) Uśmialiśmy się, bo Śmieszny Tato bełkotał za każdym razem jak była jego kolejka: ” awa,ała,bła”, “preee, greeee” - tak sobie pomagał. Mi się zasady ortografii przestawiły, ucieszyłam się np, że mam fajne literki - wychodził mi jak nic “dźik”, a z “rond” chciałam zrobić “prond” itd.
Obejrzałyśmy też połowę “Sex in the city”, ale chała straszna - nie umywa się do serialu w ogóle. Nie zdzierżyłyśmy tych chichotów i okrzyków radości na widok szampana. Bleee
Tymcio dorósł - wyszły mu dwa zęby - pierwszy na górze, drugi na dole - ma chłopak kasownik!
Poza tym okazało się, że empatia jest główną cechą charakteru naszego potomka. Jak Franek albo Piotrek zaczynali płakać to Tymcio razem z nimi.
Piotruś przylepił się do basenu na podwórku i Kasiula musiała go wabić do domu. Pomagał ” Krakowiaczek jeden” ale niestety nie zawsze. Poza tym przechodzi fazę podawania i przynoszenia wszystkiego co ma akurat pod ręką.
Franula zakochany w plaży - raczkował, zaczepiał opalające się wokół panie. A poza tym muszę przyznać, że tancerz z niego przedni. Tańcuje jak rasowy bywalec nadmorskich dyskotek - ma chłopak poczucie rytmu - “can’t touch this” to numer po prostu stworzony dla niego.

Ogólny bilans wyjazdu na plus, ale nie ukrywam, że odpoczęłabym jeszcze ze dwa tygodnie.

Nie zapominajmy również o haśle wyjazdu czyli “jest szansa na herbatkę?”

Wklejam parę fot

plażowa na czerwono:

Franula czyta, dziadek chrapie:

Tymek i Fiat 126 na plaży:

Piotruś lubi pozować:

Na Helu:

Przed chatą gbura kaszubskiego w Nadolu:

W Pucku (puck you pucker!):

W drodze najlepiej śpi się na bułce:

W weekend byliśmy z wizytą w Bielsku-Białej. Odbył się tam zlot rodzinny rodziny ze strony Śmiesznego Pana- Taty. “Jest taka sytuacja”,jakby powiedział dziadek Janek, że zjechało się aż 10 osób nie licząc psa- kaleki. Funio również dojechał - aż z nad Buga prawie.

Było: głośno, dyskusje na temat, co by tu robić w sobotę trwały od samego rana, poobrażało się prawie towarzystwo, ale w końcu kompromis został osiągnięty. Pojechalim na Górę Żar i działeczkę. Tymko pierwszy raz w górach - ten nasz mały turysta. Wjechaliśmy na górę wagonikiem:

tu oscypek, tam tor saneczkowy..

..tu herbatka i już kieszonkowe-wycieczkowe się rozpłynęło.

Powietrze górskie robiło swoje:

Działo, się oj działo. Ktoś zepsuł prysznic, jakiś zły człowiek to był, bigos okazał się za słony..aha.. i wywiązała się niezwykle interesująca dyskusja o podjadaniu z talerza. Dyskutanci podzielili się na: tych, którzy nie mogą takiego podskubywania znieść, na tzw podskubywaczy-dziobaczy i neutralnych. Ja zaliczam się do grupy trzeciej, jakby ktoś pytał.

Tymcio znowu wyjechał z torbami pełnymi ciuszków -lubi ten chłopak przebieranki hyhy.

A w drodze powrotnej mieliśmy małą przygodę. Jedziemy sobie, jedziemy, radyjko pyku pyku, gadka szmatka, Tymek drzemie, nagle przy drodze jakiś zagraniczny samochód na awaryjnych stoi i koleżka macha. Śmieszny Pan - altruista mówi do mnie (bo prowadziłam), “zatrzymaj się, trzeba człowiekowi pomóc”. No to zjeżdżam na pobocze. Machający koleżka to Turek/Cygan w garniturze, obwieszony łańcuchami, sygnety na dłoniach, podchodzi i pyta: “do you speak English?”. Kiwamy głowami, a on zaiwania po niemiecku, że jest Ali aus Germany. Ma basic problem, bo nie ma kasy, a ściślej mówiąc, karta - visa mu się w tym lesie zablokowała i chętnie odda nam w zastaw swój największy sygnet - tu zdejmuje pierścień i podaje razem z błyszczącą wizytówką na której oprócz wypasionego mercedesa jest napisane:” Ali Jakiśtam, DIREKTOR”. Czuję się jak w filmie Kusturicy.

Grzecznie się żegnamy i zmykamy. Ali macha dalej. Być może jeszcze tam macha. Gdzieś pod Katowicami.

Tymek był z wizytą w Zofiówce i pokochał hamak od pierwszego bujania:

Tymcio wrócił z wojaży. Cały i zdrowy.

Podobało mu się bardzo  - ogieniek, Eluśka pyk pyk pyk z Markiem Jożin(k) z Bażin, dziadek Jan uciszający wszystkich domowników gromkim głosem: “Nie krzyczcie tak, panie, bo tam dziecko śpi!!!”, babcia Irenka w popisowym utworze: “Irena”, ciocia Hania bawiąca się z Tymkiem folią aluminiową i wujek Kuba - potencjalny krzesny. (Krzciny trza robić panie)

Tymcio wrócił do rzeczywistości łódzkiej.

Pierwszej nocy w domu słyszę w pewnej chwili odgłos mlaskania. Budzę się, patrzę, a tu Tymek podwinął w łóżeczku ochraniacz i ssie drewniany szczebelek.

Biedne dziecko. Zagłodzone. Zlitowałam się i nakarmiłam.

P.S. Zdjęcia wielkanocne będą jak wywołamy czyli wkrótce

Tymcio został właśnie małym podróżnikiem. W niedzielę odbył swoją pierwszą najdłuższą podróż w życiu - 360 km do Zamościa.Do Radomia chłop spał jak suseł.

Przed Piotrkowem Śmieszny Tato obraził się na mnie, że go zmyliłam i kazałam mu jechać na Piotrków inną drogą (tak prowadziły znaki), a on by sobie jeszcze kawałek pojechał autostradą. Za Piotrkowem mu przeszło, ale komentował jeszcze przez jakiś czas, normalnie nie mógł mi tego darować. Aż musiałam zastosować znany manewr - też się obraziłam, żeby to on mnie przepraszał.

Za Radomiem Tymko otworzył oko i trzeba było zrobić przystanek. Zatrzymaliśmy się w karczmie Baba Jaga. Tymcio zaintrygowany nowym otoczeniem powiedział z wrażenia: “dadada”. Wszystkie kelnerki (nawiasem mówiąc ubrane w super ludowe ubranka) strzelały uśmiechy do Tymcia i dumnego taty, który nosił go po całej knajpie.

Do Zamościa bąbel już czuwał raczej, troszkę tylko drzemnął.

A w Zamościu wielkie przyjęcie u babci Eli i dziadka Marko. Zjechali pradziadkowe nawet, panie, z Mundim- kaleką, co to go trzeba było uwiązać na smyczy, żeby dziecka nie zaczepiał. Tymcio zafascynowany nowym miejscem, tyle nowości, tyle ludzi i każdy chce go nosić - to jest to!!!

Jeszcze mu się bardzo ogienek podoba w kominku.

A dziadek Marko tylko powtarza wszystkim, że jego wnuk najpiękniejszy i najmądrzejszy.

Tymek zadowolony jak nie wiem co.

A morał z tej historii taki, że nasze dziecko wielkim podróżnikiem będzie i już!