Wczasy w jednym domu z trójką bobasów nie należą do najłatwiejszych hehe. Tzn dzieci, owszem mają wczasy, rodzice nie do końca. Chyba tylko ze dwa razy wszystkie chłopaki posnęły już o 20.15 i mogłyśmy wspólnie zjeść kolację i trochę pogadać. Tak to non stop: karmienie, przewijanie, usypianie, zabawa, spacerki, kwiki, płakanie, uspokajanie, szykowanie. Tatusiowie wiedzieli co robią, że nie dołączyli do naszego urlopowania - jeno Śmieszny Tata dojechał wcześniej. I był w szoku haha.
Udało nam się również raz zagrać w scrabble (!) Uśmialiśmy się, bo Śmieszny Tato bełkotał za każdym razem jak była jego kolejka: ” awa,ała,bła”, “preee, greeee” - tak sobie pomagał. Mi się zasady ortografii przestawiły, ucieszyłam się np, że mam fajne literki - wychodził mi jak nic “dźik”, a z “rond” chciałam zrobić “prond” itd.
Obejrzałyśmy też połowę “Sex in the city”, ale chała straszna - nie umywa się do serialu w ogóle. Nie zdzierżyłyśmy tych chichotów i okrzyków radości na widok szampana. Bleee
Tymcio dorósł - wyszły mu dwa zęby - pierwszy na górze, drugi na dole - ma chłopak kasownik!
Poza tym okazało się, że empatia jest główną cechą charakteru naszego potomka. Jak Franek albo Piotrek zaczynali płakać to Tymcio razem z nimi.
Piotruś przylepił się do basenu na podwórku i Kasiula musiała go wabić do domu. Pomagał ” Krakowiaczek jeden” ale niestety nie zawsze. Poza tym przechodzi fazę podawania i przynoszenia wszystkiego co ma akurat pod ręką.
Franula zakochany w plaży - raczkował, zaczepiał opalające się wokół panie. A poza tym muszę przyznać, że tancerz z niego przedni. Tańcuje jak rasowy bywalec nadmorskich dyskotek - ma chłopak poczucie rytmu - “can’t touch this” to numer po prostu stworzony dla niego.

Ogólny bilans wyjazdu na plus, ale nie ukrywam, że odpoczęłabym jeszcze ze dwa tygodnie.

Nie zapominajmy również o haśle wyjazdu czyli “jest szansa na herbatkę?”

Wklejam parę fot

plażowa na czerwono:

Franula czyta, dziadek chrapie:

Tymek i Fiat 126 na plaży:

Piotruś lubi pozować:

Na Helu:

Przed chatą gbura kaszubskiego w Nadolu:

W Pucku (puck you pucker!):

W drodze najlepiej śpi się na bułce:

Franek ma rok. Jest dużym facetem. Wczoraj na imprezie urodzinowej zdmuchnął świeczkę na torcie i był dość oszołomiony całą sytuacją. Około 19 zmęczenie dało znać o sobie i po kąpieli zasnął w pięć sekund. Zrobiłam mu dzień dziecka i już nie męczyłam myciem zęba.

Zdjęcia z imprezy TUTAJ 

Osiągnięcia:

Franek potrafi:

• zawołać ‘Gerda!’ (pies sąsiadów)
• zawołać ‘Gerda!’ w sklepie nomi gdy szukamy taty Bartłomieja
• założyć sobie czapkę
• założyć mi okulary słoneczne
• zrobić kizimizi
• grać w piłkę

Tu z panem instruktorem

A tu ze mną

Franek-czołg odkrył nowe dźwięki. Chodzi sobie na nogach przy meblach i ścianach i mówi bez końca: ‘gińgińgińgiń’. Ma jakieś destrukcyjne zapędy. Jak ten dźwięk mu się znudzi, to zaczyna mówić: ‘diń, diń, diń’.

Franek skończył 11 miesięcy. Podsumowanie osiągnięć:

1. potrafi zrobić ‘hopsia, hopsia’
2. naśladuje dźwięki z większym lub mniejszym sukcesem
3. potrafi pokazać na obrazku gdzie jest misio i gdzie jest kotek. Pokazuje moim palcem a nie swoim
4. potrafi robić miny na glonojada na szybie
5. robić ‘papa’ w odpowiednich momentach
6. wziąć mnie za rękę i pokazać, że chce, żebym mu włączyła zabawkę, melodyjkę itd
7. włączyć radio pilotem
8. umazać smoczka w kaszce i bardzo chichotać gdy smoczek wydaje mlaskające odgłosy przy ssaniu
9. gdy przechodzimy obok huśtawek, mruczy bbbbbbbbbbbbbb co oznacza ‘buju, buju’
10. podawać zabawki i chyba rozróżniać kolory
11. pobujać zabawkę pieska na huśtawce domowej

Zdjęcia z 11 miesiąca TUTAJ