Sióstr Burzyńskich przygody » tymek

Miny

Justyna — Fri, 30 Jul 2010 11:18:22 +0000

Tidichadzik robi miny.
I udaje ważniaka. Np w każde zdanie wstawia jeden z poniższych wyrazów: “wciąż”, “po prostu”, “naprawdę”. I mówi na przykład: “Mamo, gdzie jest mój polonez wciąż?” albo “Diba, ja taki bałagan straszny zrobiłem po prostu wciąż”

A jak się bawił kiedyś, to skomentował swoją zabawę na głos: “ja się bawię udając królika”

Pajda ze swoim Państwem na wiosce

Justyna — Sat, 03 Jul 2010 21:39:55 +0000

Taka oto Pajda przyjechała do nas na weekend wraz ze swoim państwem – Kasią i Szymonem:

Państwo Pajdowi:

Tymek pierwszego dnia był wobec Pajdy nieufny, ale już dzisiaj mu się spodobała. Pajda wyczyściła nam chałupę z wszystkich okruszków i kotów na podłodze. Prawdziwy z niej odkurzacz – wciąga wszystko, co spotka na swojej drodze wydając przy tym śmieszne odgłosy chrumkania.

Pytam się Tidichadzika, “I co Tymciu? Fajna ta Pajda, prawda?” A on na to: “Ale my nie mamy takiego małego pieska, my mamy tylko tatę Maćka”

Kostium

Justyna — Thu, 01 Jul 2010 08:26:31 +0000

Wczoraj nalaliśmy wody do basenu z Tidichadzikiem, matka wskoczyła w kostium i syn też zażądał stroju kąpięlowego. Tłumaczyłam, synu – kostiumy są dla dziewczyn, naprawdę chcesz? Tidichadzik nalegał coraz bardziej płaczliwie, więc wymyśliłam na poczekaniu substytut:

A jeszcze rozwalił mnie tekstem w samochodzie.
Poczułam jakiś smrodek przepalonego kabla i mówię do niego: “Czujesz, jak coś śmierdzi?”
A Tidichadzik po głębszym namyśle: “To chyba moje nogi tak śmierdzą, mamo Justino-Hitu!”

Tata szuka Tymka

Justyna — Sat, 12 Jun 2010 09:58:50 +0000

Gdzie jest Tymek? from Justyna Burzynska on Vimeo.

w teatrze byliśmy

Agnieszka — Fri, 11 Jun 2010 04:15:24 +0000

W teatrze byliśmy. W teatrze Pinokio. Byliśmy tam 5 minut. Sztuka od lat 3, o poszukiwaniu szczęścia. Pierwsza scena – facet w łachmanach pije. Wychodzi kobita ubrana na żółto (uosobienie szczęścia) i mówi: ‘Pij, pij więcej, to na pewno się lepiej poczujesz! To przez ciebie te nieszczęścia, głód i choroby!’ Wtaczają wielką beczkę na scenę. Przerażająca muzyka i światła i beczka się rozlatuje.

Reakcja Tymka i Franka: ‘Mama, do domu, ja boję’. I szybko wychodzimy.